১) পানী দিয়া: পিয়নীয়ে আৰ্দ্ৰ পৰিৱেশ পছন্দ কৰে যদিও পানী জমা হোৱা সহ্য কৰিব নোৱাৰে। পানী দিওঁতে "শুকান চাওক, তিতা চাওক" নীতি মানি চলিব লাগে। গ্ৰীষ্মকালত প্ৰতি ২-৩ দিনৰ মূৰে মূৰে আৰু শীতকালত প্ৰতি ৭-১০ দিনৰ মূৰে মূৰে পানী দিব লাগে। ৰোগৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ যাতে পানী পোনে পোনে পাতত পৰিব নিদিয়ে তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিব। ইয়াৰ উপৰিও পাত্ৰটোৰ তলত শিলগুটি বা পাৰ্লাইটৰ তৰপ এটা ৰাখিলে পানী নিষ্কাশন ভাল হয়।
২) সাৰ: বৃদ্ধিৰ শীৰ্ষ সময়ছোৱাত (বসন্ত আৰু গ্ৰীষ্ম) ভালদৰে-পচি যোৱা জৈৱিক সাৰ বা যৌগিক সাৰ মাহেকীয়াকৈ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। শিপা পোৰাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ অতিমাত্ৰা-সাৰ নিদিয়াৰ সাৱধান হওক। শৰৎ আৰু শীতকালত যেতিয়া পিয়নীবোৰ অধিক লাহে লাহে বৃদ্ধি পায়, তেতিয়া কমকৈ সাৰ দিব লাগে। সাৰ দিওঁতে গছৰ ঠাৰিৰ লগত সাৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে যাতে পোৰাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে।
৩) ছাঁটনি: পিয়নীৰ বৃদ্ধিৰ সময়ত যিকোনো শুকান বা ৰোগীয়া পাত বা পোক-পৰুৱা আৰু কীট-পতংগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত পাত তৎক্ষণাত ছাঁটনি কৰি পৰিপাটি আৰু সুন্দৰ ৰূপ বজাই ৰাখিব লাগে। পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ বায়ু চলাচল আৰু পোহৰ নিশ্চিত কৰিবলৈ অতি গজি উঠা ডালবোৰ পাতল কৰি লওক। ৰোগ বিয়পোৱাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ছাঁটনি কৰাৰ সময়ত বীজাণুমুক্ত কেঁচি বা ব্লেড ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
৪/ সমৰ্থন: পিয়নীৰ ডাল কোমল থাকে যিবোৰ সহজে তললৈ নামি যায়। উলম্ব ভংগীমা বজাই ৰাখিবলৈ গছজোপাৰ কাষত সহায়ক (যেনে বাঁহৰ খুটা বা তাঁৰ) ৰাখি ডালবোৰ বান্ধিব লাগে। গছজোপাৰ স্বাভাৱিক বৃদ্ধিত কোনো প্ৰভাৱ নপৰিবলৈ সমৰ্থনবোৰৰ উচ্চতা মধ্যমীয়া হ’ব লাগে।
৫) কীট-পতংগ আৰু ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণঃ পিয়নী কীট-পতংগ আৰু ৰোগৰ প্ৰতিৰোধী যদিও তুলনামূলকভাৱে ইয়াক প্ৰতিৰোধী, তথাপিও ইয়াক সাৱধানে নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়োজন। সাধাৰণ কীট-পতংগ আৰু ৰোগসমূহৰ ভিতৰত ধূসৰ ছাই, মৰিছা, আৰু এফিড আদি। কোনো ধৰণৰ কীট-পতংগ আৰু বেমাৰ লক্ষ্য কৰিলে কোমল কাপোৰেৰে পাত মচি বা কীটনাশক ছটিয়াই দিব। আপোনাৰ কোঠাটো পৰিষ্কাৰ আৰু ভালদৰে-বতাহ-বায়ুযুক্ত কৰি ৰখাটোৱেও কীট-পতংগ আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায় কৰিব।
